We denken, navigeren, studeren en werken op verschillende manieren, maar steeds vaker via allerlei apps en websites. Doordat er steeds meer digitaal gaat, wordt er ook meer gevraagd van ons begrijpend lees- en leervermogen. Ons land beweegt van een verzorgingsstaat naar een participatiemaatschappij. Dat is op zichzelf geen probleem, maar we moeten niet vergeten dat dit voor een grote groep mensen minder vanzelfsprekend is. En dát vraagt om aandacht.

Het is namelijk niet zomaar een groep mensen die hier moeite mee heeft: 2,5 miljoen volwassenen in Nederland zijn op dit moment laaggeletterd, en helaas wordt die groep nog niet kleiner. Wie zijn dat? Een groeiend aantal mensen dat Nederlands als tweede taal heeft, maar bijna de helft zijn autochtone Nederlanders die gebrekkig onderwijs hebben genoten. Deze mensen zijn extra lastig te bereiken omdat ze het vaak goed kunnen verbloemen.

Onlangs publiceerde Divosa (vereniging van gemeentelijke directeuren in het sociaal domein) in haar maandblad “Sprank” een stuk over dit onderwerp. Hierin wordt uitgelegd dat laaggeletterdheid niet hetzelfde is als analfabetisme. Laaggeletterden hebben namelijk een laag kennisniveau van taal en cijfers, waardoor zij niet goed mee kunnen draaien in onze (digitale) maatschappij, wat grote maatschappelijke gevolgen heeft.

Die gevolgen zijn niet alleen problemen in het privéleven van deze mensen, maar juist ook op de werkvloer. Onlangs waren er veel berichten in het nieuws over laaggeletterdheid op de werkvloer. Uit een onderzoek van stichting Lezen & Schrijven bleek dat in bepaalde sectoren tussen de 34 en 40% van de werknemers nauwelijks kan lezen en/of schrijven. De schoonmaakbranche spande de kroon: 40% van de werknemers kon de etiketten op schoonmaakartikelen niet lezen. Deze werknemers zijn hierdoor trager en minder productief. Zij maken bovendien meer fouten. Het risico op bedrijfsongevallen is dan ook groter, bijvoorbeeld omdat zij ingewikkeld geformuleerde veiligheidsinstructies niet begrijpen. Ook belangrijk is dat deze mensen zich vaak buitengesloten voelen, wat niet bevorderend is voor hun gevoel van eigenwaarde. Het is een vicieuze cirkel waar je zonder hulp niet snel uit kan komen.

“Zij schamen zich vaak, omdat men verwacht dat zij gewoon kunnen meekomen”
– Lisanne Bos, onderwijskundig onderzoeker bij Stichting Lezen & Schrijven.

Gelukkig staat deze groep er niet alleen voor. TopTaal is een organisatie die zich hard maakt voor laaggeletterden. Dat doen zij door taalcursussen op maat aan te bieden. Het doel van TopTaal? Iedereen maximaal laten participeren in Nederland. Oftewel: ervoor zorgen dat iedereen in Nederland de Nederlandse cultuur en taal zodanig beheerst dat zij of hij kan meedoen.
In samenwerking met Stuurlui is onze voorleeshulp op de website van TopTaal beschikbaar gesteld. Zo steunen wij hun missie. Daar zijn we trots op! Benieuwd of onze voorleeshulp jou of je organisatie ook kan helpen? Stuur ons dan een mailtje, dan gaan we samen aan de slag!